Hikayeler

Kerem ile Aslı'dan kesit

Ünlü halk hikayesidir;

Kerem Keşiş kızına aşık olur gizli gizli buluştuklarını Aslı’nın babası Keşiş alır kızını kaçar, Kerem’de yanına aldığı Sofu adındaki arkadaşıyla peşlerinden o şehir senin, bu şehir benim dolaşır. Her şehirde Onun söyledikleri türküleri duyanlar etkilenir, halk onu Hak aşığı mertebesine çıkarırlar.

Bir Nehirden geçerken arkadaşı Sofu’ya »Yukarı bakma« diyerek dalarlar suya, tam sudan çıkmalarına bir kaç adım kalmıştır ki, Sofu yukarı kaldırır başını, bakar ki, suyun altından yürüyorlar. Bunu öğrenince sofu ruhunu Hakka teslim eder, yani ölür, Kerem’in olağan üstü kişiliğine vakıf olduğu için yaşamı sona erer.

Kerem Vardığı bir şehirde kahveye varır çalar söyler halk çok beğenir birkaç gün kalır. Bir gün dişinin ağrıdığını söyler. 

Bir kişi yeni bir komşularının dişçi olduğunu söyler, Kerem’i alır götürür. Kerem girer ki, peşinden gezdiği Aslı Han’ın annesi dişçi olmuş, ama Kerem’i tanımazlar, kızına seslenir «Gel, bir müşteri geldi, şunun kafasına dayan yardım et« der. Aslı gelir oturur. Kerem’in kafasını dizine koyar. Kerem için bulunmaz bir durumdur. Gözleri Aslı’da dişini çektirir.

Kerem »O dişim değildi, öteki« der. O dişi çekilir. Kerem »Yok o değildi öteki« diyerek bütün dişlerini çektirir. En sonunda Kerem, ağzını silmek için cebinden mendilini çıkarır ağzını siler, çekilen dişlerini gene ağzına alır ve bütün dişler kendiliğinden yerlerine gene takılır, Aslı bakar ki mendil kendisinin Kerem’e verdiği mendil. Annesine, »Anne bu Kerem, bu mendil benim ona zamanında verdiğim mendil« deyince, Kerem’i dışarı kovarlar. O şehirden de kaçarlar. Kerem peşlerinden aramaya devam eder hikaye öyle sürer gider…