Hikayeler

Arzu ile Kamber'den kesit

Kamber ihtiyar annesinden izin alır gurbete gider, günlerce gittikten sonra varır bir uzak şehre, bir kenarda garip garip dururken, bir kişi yanına gelip, kim olduğunu ne aradığını sorar. Kamber iş aradığını, söyler, adam »Gel seni ağama götüreyim sana iş verir« der. Giderler zengin bir ağanın yanında Kamber çalışmaya başlar, kendisini sevdirir. Yıllarca orada çalışır. Bir gün kendisini oraya götüren adama, »Benim bir İhtiyar Annem vardı onu çok özledim izin isteyeceğim gideceğim« der.

Adam »ağaya git, izin iste para verirse, ben para değil, Allah’ın emriyle kızını istiyorum de« der. Kamber öyle yapar, ağa kızını ahlakını terbiyesini beğendiği Kamber’e verir ve bir kaç deve yükü mal da beraber verir, yola çıkan Arzu ve Kamber bir iki gün yoldan sonra bir şehre gelirler. Kamber Arzu’ya« Sen burada dur ben gidip biraz yiyecek getireyim« der. Gider. O sırada şehrin beyi oradan geçerken yabancı bir kadını yalnız başına görünce varır sorar. «Kimsin necisin« deyince, Beyi çok yakışıklı bulan ona aşık olan Arzu, »Beni bir adam zorla kaçırdı memleketine götürüyor« deyince bey yardım etmek için alır evine götürür Kamberi’ de buldurur getirir mallara el koyar,  Arzu’yu kendine eş olarak alır.

Adamlarını toplar Kambere verilecek cezayı sorar. Herkes bir şey der. Ama Arzu, onun cezasını ben söyleyim der. Bunu bir torbaya koyup asalım aç susuz koyalım, altında o ölünceye kadar biz eğlence yapalım.«

Bunu uygun bulan bey öyle yapar, Kamber 40 gün sonra, eğilemez bir halde cansız kalır. Götürürler teneşire koyarlar.

Tellallar çağırılır »Bir garip öldü cenaze namazı kılınacak, sevabını almak isteyenler gelebilir« Kamberi ilk bulup beyine götüren Arzu’yu almasına aracı olan şahıs kervanla oradan geçerken, bunu duyar varır, bakar ki teneşirde büzülmüş bir kişi. Oradakilere, sizde böyle mi olur cenaze, bu ne biçim iş diye bağırınca, musalla taşındaki Kamber: Sesi tanır, oturur vaziyete gelir, adama kendisini tanıtır ve Arzu’yu şikayet eder, durumu anlatır geri teneşire uzanır. Kollarını yanına koyar ölür. Defnederler. Adam gider durumu Arzu’nun babası olan ağasına anlatır. Ağa emir verir, »Gidin Arzu’yu bulun getirin gelmezse zorla getirin.«

Gidip getirirler, Arzu’nun gözlerini kör eder, sokağa bırakır. Herkes vurur, yüzüne tükürür, yiyecek dilenir. Yıllarca böyle sürer. 

Arzu bir gün bir adama yalvarır yakarır kendisini istediği yere götürmesini ister, adam olur der. İstediği yer Kamberin mezarıdır. Varırlar Kamber’in yattığı mezarlığa, Arzu Kamber diye seslenir, Kamber ses verir, Arzu gözleri görmediği için sese, oraya varır, orda »Kamber« der, Kamber başka yerden ses verir, oraya varır orda, Kamber der, Kamber başka yerden ses verir, öyle bir zaman orada yaşar.  En sonunda Kamber »Gel« der. Mezar açılır. Arzu varıp girer. Aynı mezarda yatarlar.